happy pepper, οχι, αρνουμαι να το δεχτω! ;) Πιστευω το επομενο level να ειναι καλυτερο. Πιο δυσκολο σιγουρα, θα εχει ομως πιο πολυ ενδιαφερον. Άλλα σκηνικα, άλλοι πρωταγωνιστες, διαφορετικα τερατα ;)
Παραδόξως δεν φοβάμαι τον θάνατο. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως θα μάθω όταν το πάθω! Τότε θα καταλάβω τι υπάρχει μετά, αν υπάρχει, αν υπάρχουν άλλες διαστάσεις και "κόσμοι". Γιατί να χαλάω τη ζαχαρένια μου από τώρα? Προτιμώ να σκέφτομαι πως δεν θα πεθάνω ποτέ. Αυτό που με φοβίζει είναι η κακία και η αγένεια των ανθρώπων. Με μαγκώνει, με τρομοκρατεί. Με νιώθω που σκύβω το βλέμμα. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί ένας άνθρωπος, χωρίς να τον πειράξει κανείς, να βρίζει, να απειλεί και να μειώνει σαν να είναι αυτός ο Άρχων του κόσμου. Βύζαξα μεγάλες ποσότητες από δαύτα μεγαλώνοντας, που κατέληξα να πάθω αλλεργική αντίδραση! Τα βλέπω μπροστά μου και αρχίζω να φουσκώνω, να κοκκινίζω και να βγάζω σπυράκια. Ας μην πω καλύτερα τι μνήμες μου ξυπνούν... Μετά από αρκετά χρόνια όμως, βρήκα το κατάλληλο φάρμακο. Το αντίδοτο είναι να τους "κοιτάζω στα μάτια"!Αυτό μπορεί να σημαίνει από το ότι απλά θα ασχοληθώ λίγο μαζί τους (γιατί η αδιαφορία δεν κάνει καλό), οτι θα συζητησω μ...
Το φως είναι χρυσοπράσινο. Λίγο η ξανθιά άμμος, λίγο το αυστηρό πράσινο των κέδρων, σε μεταφέρουν σε μια άλλη διάσταση. Οι απίστευτες φιγούρες αυτών των δέντρων με μαγεύουν. Φτερά αγγέλων, έντομα τεραστίων διαστάσεων και μορφές αρχαίες με περιτριγυρίζουν. Οι νεκροί γυμνοί κορμοί είναι ασημένιοι στο φως. Πάνω τους σκαλισμένα μονοπάτια εντόμων παίζουν περίεργα σχέδια στο μυαλό μου. Είναι πλούσια η σκιά, απλόχερη. Ζωτική σε αυτό το κλίμα ερήμου. Σε συντηρεί μέσα στην πυρακτωμένη μέρα, μέχρι να σουρουπώσει. Μόλις κρυφτεί ο ήλιος πίσω από το λόφο, η κίνηση μεγαλώνει. Το άγγιγμα της άμμου είναι αναζωογονητικό. Τα καθάρια νερά του Λιβυκού πελάγους είναι ζεστά & φιλόξενα. Νιώθω τις μπαταρίες μου να γεμίζουν. Είναι Σάββατο μεσημέρι και έχουν πλακώσει οι ορδές των νεοαφιχθέντων. Άλλοι ήρθαν για Σαββατοκύριακο, άλλοι για τις ετήσιες διακοπές τους. Κόβουν κέδρους για να χωρέσει η σκηνή, κανείς δεν τους είπε ότι αυτό το δέντρο μεγαλώνει μόνο 10 εκατοστά το χρόνο, ότι αυτό το δάσος βρίσκεται ε...
και εγώ..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕξαρτάταιμ ποιος εννοείς ως ανθρώπους...
ΑπάντησηΔιαγραφήΕλπιζω να την κουμανταρεις τη φαση που περνας, αλλωστε οι φασεις περνανε εμεις ομως μενουμε...δεν γινεται αλλιως.
ΑπάντησηΔιαγραφήkat. μαλλον ειμαστε πολλοι ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήKitsomitso, αυτους που με ελαφρα τη καρδια αποκαλουνται κοινωνια. Welcome!
Manolog3, μενουμε, αλλα αλλαζουμε. Αυτη τη μεταλλαξη φοβαμαι..
Lee, είμαστε χαμένοι...
ΑπάντησηΔιαγραφήhappy pepper, οχι, αρνουμαι να το δεχτω! ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΠιστευω το επομενο level να ειναι καλυτερο. Πιο δυσκολο σιγουρα, θα εχει ομως πιο πολυ ενδιαφερον. Άλλα σκηνικα, άλλοι πρωταγωνιστες, διαφορετικα τερατα ;)
ΑΛΛΑ ΣΚΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΡΑΤΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΙΓΟΥΡΑ...ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΚΑΙ ΣΟΥΡΧΟΜΑΙ ΝΑ ΤΑ ΦΑΜΕ ΛΑΧΑΝΟ ΟΛΑ! :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΦορτωνω ζωές και ammunition, έλα! :)
ΑπάντησηΔιαγραφή