Να με συγχωρείτε

-
 
Διανύω περίεργη φάση. 
 
 
mis•an•thrope \’mi-sən-,thrōp\ noun.
1: a person who hates or distrusts humankind

Σχόλια

  1. kat.8 Φεβρουαρίου 2010 στις 12:28 μ.μ.

    και εγώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. KitsosMitsos8 Φεβρουαρίου 2010 στις 1:22 μ.μ.

    Εξαρτάταιμ ποιος εννοείς ως ανθρώπους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Manolog38 Φεβρουαρίου 2010 στις 11:43 μ.μ.

    Ελπιζω να την κουμανταρεις τη φαση που περνας, αλλωστε οι φασεις περνανε εμεις ομως μενουμε...δεν γινεται αλλιως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. lee9 Φεβρουαρίου 2010 στις 12:18 μ.μ.

    kat. μαλλον ειμαστε πολλοι ;)

    Kitsomitso, αυτους που με ελαφρα τη καρδια αποκαλουνται κοινωνια. Welcome!

    Manolog3, μενουμε, αλλα αλλαζουμε. Αυτη τη μεταλλαξη φοβαμαι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. happypepper14 Φεβρουαρίου 2010 στις 7:47 π.μ.

    Lee, είμαστε χαμένοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. lee17 Φεβρουαρίου 2010 στις 1:10 μ.μ.

    happy pepper, οχι, αρνουμαι να το δεχτω! ;)
    Πιστευω το επομενο level να ειναι καλυτερο. Πιο δυσκολο σιγουρα, θα εχει ομως πιο πολυ ενδιαφερον. Άλλα σκηνικα, άλλοι πρωταγωνιστες, διαφορετικα τερατα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Loth22 Φεβρουαρίου 2010 στις 9:33 π.μ.

    ΑΛΛΑ ΣΚΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΡΑΤΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΙΓΟΥΡΑ...ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΚΑΙ ΣΟΥΡΧΟΜΑΙ ΝΑ ΤΑ ΦΑΜΕ ΛΑΧΑΝΟ ΟΛΑ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. lee22 Φεβρουαρίου 2010 στις 11:04 π.μ.

    Φορτωνω ζωές και ammunition, έλα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τι φοβάσαι?

-
Εικόνα
Παραδόξως δεν φοβάμαι τον θάνατο. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως θα μάθω όταν το πάθω! Τότε θα καταλάβω τι υπάρχει μετά, αν υπάρχει, αν υπάρχουν άλλες διαστάσεις και "κόσμοι". Γιατί να χαλάω τη ζαχαρένια μου από τώρα? Προτιμώ να σκέφτομαι πως δεν θα πεθάνω ποτέ. Αυτό που με φοβίζει είναι η κακία και η αγένεια των ανθρώπων. Με μαγκώνει, με τρομοκρατεί. Με νιώθω που σκύβω το βλέμμα. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί ένας άνθρωπος, χωρίς να τον πειράξει κανείς, να βρίζει, να απειλεί και να μειώνει σαν να είναι αυτός ο Άρχων του κόσμου. Βύζαξα μεγάλες ποσότητες από δαύτα μεγαλώνοντας, που κατέληξα να πάθω αλλεργική αντίδραση! Τα βλέπω μπροστά μου και αρχίζω να φουσκώνω, να κοκκινίζω και να βγάζω σπυράκια. Ας μην πω καλύτερα τι μνήμες μου ξυπνούν... Μετά από αρκετά χρόνια όμως, βρήκα το κατάλληλο φάρμακο. Το αντίδοτο είναι να τους "κοιτάζω στα μάτια"!Αυτό μπορεί να σημαίνει από το ότι απλά θα ασχοληθώ λίγο μαζί τους (γιατί η αδιαφορία δεν κάνει καλό), οτι θα συζητησω μ...
Διαβάστε περισσότερα