Έχεις ακούσει ποτέ την καρδιά σου να ραγίζει? Έχεις νιώσει στο στήθος σου το απόλυτο κενό? Έχεις χωρέσει την ύπαρξη σου στην ανάσα σου? Όταν τα θυμάσαι μετά από χρόνια? Τι νιώθεις?
Γμτ... από τέτοιες στιγμές, που σου κόβουν την ανάσα, μονάχα τις κακές θυμάμαι για πάντα... με απόλυτη διαύγεια και με stop carre ακόμη... Και νοιώθω ακριβώς το ίδιο... σαν να ακροβατώ σε κλωστή τεντωμένη επάνω - ούτε καν σε σχοινί - σε κλωστή, που θα σπάσει, το ξέρω... αλλά συνεχίζω, γιατί απλώς δεν γίνεται αλλιώς,δεν γίνεται να σταματήσω, θα πέσω... συνεχίζω, λοιπόν... κι όσο πάει, όπως πάει... και νάμαι, ακόμα όρθιος είμαι... κι η κλωστή αντέχει... και πάλι απ' την αρχή... Γμτ...
Μετά από χρόνια θυμάμαι μόνο τις καλές στιγμές και χαμογελάω ικανοποιημένος που είχα την τύχη να τις ζήσω. Τις κακές δεν τις θυμάμαι κι αν τύχει η μία στο εκατομμύριο να τις θυμηθώ πάλι χαμογελάω.... Φιλιά
Εγω πάνω απ'ολα ηθελα να σταθω στην τρίτη σειρα. "Έχεις χωρέσει την ύπαρξη σου στην ανάσα σου?" Εχω παθει καναδυο φορες ψυχολογικό σοκ και αισθανομουν καπως ετσι.
Μικρέ πρίγκηπα: Ετσι να είσαι πάντα! :)
Λοθ: Αρα καλά πάμε ;) (Καθαρα Δευτέρα που θα εισαι?)
ειδικά για την τρίτη σειρά λοιπόν, το αίσθημα που τη χαρακτηρίζει είναι του μετέωρου. σαν μια απόλυτη ελευθερία, που δεν τη θέλεις όμως γιατί είναι τρομακτική. σαν να μη σε στηρίζει τίποτα. μετά απο χρόνια, εγώ τα θυμάμαι όλα σαν σε μια αχλυ, αμυδρά. δεν θα ήθελα και να τα θυμάμαι παραπάνω.. δεν ξέρω αν ει΄μαι εκτός θέματος..αυτά σκέφτηκα. φιλί.
αν ειναι προσφατο ανακουφιση αν ειναι παλιο νοσταλγια)))
ΑπάντησηΔιαγραφήΓμτ... από τέτοιες στιγμές, που σου κόβουν την ανάσα, μονάχα τις κακές θυμάμαι για πάντα... με απόλυτη διαύγεια και με stop carre ακόμη...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι νοιώθω ακριβώς το ίδιο... σαν να ακροβατώ σε κλωστή τεντωμένη επάνω - ούτε καν σε σχοινί - σε κλωστή, που θα σπάσει, το ξέρω... αλλά συνεχίζω, γιατί απλώς δεν γίνεται αλλιώς,δεν γίνεται να σταματήσω, θα πέσω... συνεχίζω, λοιπόν... κι όσο πάει, όπως πάει... και νάμαι, ακόμα όρθιος είμαι... κι η κλωστή αντέχει... και πάλι απ' την αρχή... Γμτ...
Μετά από χρόνια θυμάμαι μόνο τις καλές στιγμές και χαμογελάω ικανοποιημένος που είχα την τύχη να τις ζήσω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤις κακές δεν τις θυμάμαι κι αν τύχει η μία στο εκατομμύριο να τις θυμηθώ πάλι χαμογελάω....
Φιλιά
(Νευριασμένος... όχι μαζί σου φυσικά...) It Is
Προς τους 3 αντρες ανωθεν:
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγω τα ξαναζω. Ειναι ομως σαν να βλεπω ταινια. Και χαιρομαι που τα εχω ξεπεράσει :)
Μαλάκας. :-P
ΑπάντησηΔιαγραφήΚολοκύθι:
ΑπάντησηΔιαγραφήΘέλεις να επεκταθείς?
:)
νοιώθω υπέροχα που έχω τέτοιες αναμνήσεις!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝΙΩΘΩ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΤΙΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΙΣ ΖΩ..ΤΩΡΑ..ΑΡΑ ΠΕΡΑΣΑΝ,ΑΡΑ ΑΝΤΕΞΑ..
ΑπάντησηΔιαγραφήΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ
Εγω πάνω απ'ολα ηθελα να σταθω στην τρίτη σειρα.
ΑπάντησηΔιαγραφή"Έχεις χωρέσει την ύπαρξη σου στην ανάσα σου?"
Εχω παθει καναδυο φορες ψυχολογικό σοκ και αισθανομουν καπως ετσι.
Μικρέ πρίγκηπα: Ετσι να είσαι πάντα! :)
Λοθ: Αρα καλά πάμε ;)
(Καθαρα Δευτέρα που θα εισαι?)
ΜΜΜΜ..ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΜΕ ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ...???
ΑπάντησηΔιαγραφήΜΕΣΗΜΕΡΙ ΟΜΩΣ ΘΑ ΦΥΓΩ ΓΙΑ ΠΙΣΩ
ΘΑΡΘΩ ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΝΑ ΚΑΝΟΝΙΣΟΥΜΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ
Λοθ, αντε να δούμε, θα σε δούμε?
ΑπάντησηΔιαγραφήειδικά για την τρίτη σειρά λοιπόν, το αίσθημα που τη χαρακτηρίζει είναι του μετέωρου. σαν μια απόλυτη ελευθερία, που δεν τη θέλεις όμως γιατί είναι τρομακτική. σαν να μη σε στηρίζει τίποτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήμετά απο χρόνια, εγώ τα θυμάμαι όλα σαν σε μια αχλυ, αμυδρά. δεν θα ήθελα και να τα θυμάμαι παραπάνω.. δεν ξέρω αν ει΄μαι εκτός θέματος..αυτά σκέφτηκα.
φιλί.
deadend mind, δεν ειναι ακριβως ελευθερια, ειναι το χασιμο του ελεγχου...
ΑπάντησηΔιαγραφή